Snijdgereedschap zijn gereedschappen die worden gebruikt voor het snijden in de mechanische productie. Het overgrote deel van de snijgereedschappen zijn machine -tools, maar er zijn ook handgereedschap. Vanwege het feit dat de meeste snijgereedschappen die in de mechanische productie worden gebruikt, worden gebruikt om metalen materialen te snijden, wordt de term "snijgereedschap" in het algemeen begrepen als een metaalgreepgereedschap. Het snijgereedschap dat wordt gebruikt voor het snijden van hout wordt een houtbewerkingsgereedschap genoemd.
Al in de 28e tot 20e eeuw voor Christus waren koperen gereedschappen zoals koperen kegels en rode koperen kegels, boren en messen al in China verschenen. De snelle ontwikkeling van snijgereedschappen was echter in de late 18e eeuw. In 1783 produceerde Renet van Frankrijk voor het eerst de frezenkutter en in 1822 vond hij de gebakken deegwendingen uit, maar het was pas in 1864 dat het als een handelswaar werd geproduceerd.
In 1868 maakte Mushet in Engeland legeringstaal met wolfraam. In 1898 vonden Taylor en White van de Verenigde Staten een snelle gereedschapsstaal uit. In 1923 vond Schlester uit Duitsland hardmetalen snijgereedschappen uit, wat de oppervlaktekwaliteit en de dimensionale nauwkeurigheid van werkstukken aanzienlijk verbeterde.
In het begin ontstonden vanwege de hoge prijzen van high-speed staal en harde snijgereedschappen, gelaste en machine geklemde structurele snijgereedschappen. Tussen 1949 en 1950 begonnen de Verenigde Staten indexeerbare messen te gebruiken op draaigereedschap, die al snel werden toegepast op freesnijders en andere snijgereedschappen. In 1938 verkreeg de Duitse bedrijf Degussa een patent voor keramische snijgereedschappen. In 1972 ontwikkelde General Electric Company van de Verenigde Staten polykristallijne kunstmatige diamant en polykristallijne kubieke boornitridebladen, waardoor hogere snijsnelheden voor metaalmateriaalwerkstukken mogelijk zijn.
En na de ontwikkeling van hardmetalen snijgereedschap, verkreeg Sandvik Steel Plant van Zweden een patent voor titaniumcarbide gecoate harde legeringsbladen in 1969. In 1972 ontwikkelden Bangsha en Lagulan in de Verenigde Staten de fysieke dampafzettingsmethode en ontwikkelde hij titanium carbide of titaniumnitride Harde legeringsgereedschap. De oppervlaktecoating verbetert de prestaties van de originele hardmetalen snijgereedschappen. Met goede kracht en taaiheid is de snijprestaties meer uitstekend.
Met de voortdurende vooruitgang van het wereldwijde machiniveau, ontwikkelt de productie- en productietechnologie van snijgereedschappen zich ook geleidelijk. In termen van gereedschapsmaterialen hebben moderne materialen met metalen snijgereedschap zich ontwikkeld van koolstofgereedschapstaal en high-speed staal tot superhard gereedschapsmaterialen zoals harde legeringen en kubieke boornitride vandaag, wat resulteert in het snijden van snelheden van een paar meter per minuut tot kilometers of Zelfs tienduizenden meters.
In de afgelopen jaren is de wereldwijde marktomvang van snijgereedschappen gestaag toegenomen en tot $ 39,125 miljard bereikt in 2022.